İmkânsız Vaka //Katharina Linnepe

OKUMA PARÇASI

Girizgâh

Nasıl Bir Tedavi Yöntemi Uygulamalı?

Çocuklarla aram iyidir. Hele de dört yaşından gün almaya başlamışlarsa değmeyin keyfime. Çünkü tam o dönemde içlerinde bir anarşist yeşeriveriyor ve “neden” diye başlayan bitmek bilmez sorularıyla dünyanın mantığını yerle bir etmeye girişiyorlar. Kabul, insanı canından bezdirme kabiliyetleri de epey yüksek. Peki ben ne diye bu sinir bozucu hallerine böylesine tav oluyorum acaba? Çocukluğun o erken evresine herkes gibi bir zamanlar kendim de girdiğim ama hiç çıkamayıp inatla orada takılı kaldığımdandır muhtemelen. 

Elbette merak ettiğim şeyler zamanla çok değişti. Bir zamanlar “neden bu aptal ayakkabıları giymek zorundayım” diye mızırdanırken, yıllar içinde “neden bir evin çekip çevrilmesi, çocuk bakımı gibi zorunlu işler söz konusu olduğunda bütün dünyada toplumsal bir cinsiyet eşitsizliği var” gibi sorulara geçtim. Ama işin başlangıçtaki ruhunu hiç kaybetmeden… 

“Neden” diye başlayan sorularıma cevap bulabilmek uğruna çok verimli alanlara yönelmeyi de ihmal etmedim; siyaset bilimi, sosyoloji ve bir de felsefe. Hatta bu sonuncusuyla ilişkim vakti zamanında yüksek lisans seviyesine dek yükselmişti, nur içinde yatsın! Bu üçlüyü kullanarak bütün o soru oyunlarını layığıyla oynayabilir, siyasi süreçler ve sosyal yapılardan yola çıkıp ahlak, hakikat ve bilgiye varana dek hemen her şeyi inceleyebilirsiniz. Bugün hayatımı esas olarak bu tarz soruları başkalarına sorarak, moderatör vasfıyla katıldığım panel tartışmalarında karşımda oturan ve geleceğin dünyamıza neler getireceğine dair kendilerinden cevap istediğimde çekip gidemeyen uzmanlara yönelterek kazanıyorum.