OKUMA PARÇASI

Öyle güzel bir geceydi ki böylesini ancak gençliğinizde tadabilirsiniz benim değerli okurum. Gökyüzü apaçık, yıldızlar pırıl pırıldı. Kendime şu soruyu sormadan edemedim:

Bunca asabi ve huysuz insan nasıl oluyor da bu büyüleyici gökyüzünün altında yaşayabiliyor? Aslında bu da gençlerin hem de çok gençlerin sorması gereken bir soru değerli okurum. Umarım bu soru gençliğinizin göstergesi olarak ruhunuzda uzun süre kalır.

Asabi ve huysuz insanlardan laf açılmışken, aslında pek hoş bir gün geçirdiğimi söylemeden edemeyeceğim. Sabahın erken saatlerinde rahatsızlık veren, alışılmadık bir sıkıntı vardı içimde. Kendimi birdenbire yalnız hissetmeye başlamıştım. Herkes beni terk ediyor, benden kaçıyordu sanki. “Kim bu herkes?’’ diye sormak hakkınız tabii. Neticede sekiz yıldır St. Petersburg’da yaşamama rağmen hemen hiç tanıdığım yoktu. Tanıdığı ne

yapacaktım ki? Zaten bütün Petersburg’u tanıyordum. Şehirdekiler bir anda kalkıp sayfiyelere gittiği için herkes beni terk etmiş gibi hissetmiştim galiba.